Facebook Image

MALMEDY MARCHE 2015

Nadat ik om half vijf was opgestaan en een dubbele boterham met appelstroop bij een kop thee als licht ontbijt had genoten. Werd ik door Hans als onze chauffeur/wegkapitein rond 05u30 opgehaald en gingen Marian, Ap, Michel en mijn persoontje binnen een halfuur met zijn vijven richting het Belgische Malmedy. Waar ons de Malmedy Marche over 42 km door de Hoge Ardennen wachtte. Weldra zagen we langs de bloeiende bermen de enorme maar uitnodigende diepte van de vallei waren we eerst bovenlangs gingen en later omlaag en weer een keer omhoog moesten. Door de voor ons ontelbare beklimmingen als behoorlijke kuitenbijters en scherpe afdalingen zou de titel van een survival niet misstaan hebben. Zo klommen en daalden we gedreven in ons normale tempo. Nou ja, als je ons tempo rond 6½ km/uur in dit gebied normaal mag noemen. Zo passeerden we met de nodige kruisingen over wankelende houten bruggetjes naast enkele plankjes of stenen met bokkensprongen het meanderende bergstroompje de Warche. Dat fris kolkend de zandstenen ondergrond al eeuwen probeert te slijpen. En voor een controle nodigde Bruyères ons naast een stempel uit voor een consumptie. In ons geval was het een kop koffie of een fris glas Coca Cola en was een Belgische wafel niet te versmaden. Voor we weer door de immense Ardennen via de ‘Vallée de la Warche Bayehon’ de tocht vervolgden, passeerden we de gigantische stuw van het stuwmeer ‘Lac de Robertville’, waar menig fotootje digitaal werd vastgelegd. De temperatuur was al stiekem bóven de 28º C geklommen, en liepen we de laatste kilometers langs de bermen met bloeiende Wilgenroosjes en velden met hectaren wassende erwtjes, grotendeels over het heet wordende asfalt, terwijl de priemende zon onze scherprechter probeerde te worden. Genietend maalden we voldaan de laatste loodjes in een stevig tempo, alsof wij de stal roken, richting de finish in het drukker wordende Malmedy en ons zoekend ongevraagd een klein lusje als bonus schonk. Terwijl met onze huidige conditie bewezen werd dat de komende wandelvierdaagsen van Nijmegen of Vilt voor ons geen probleem zal worden. Na een stempel in het boekje en een beet in de kraag van het pilsje, bracht Hans ons allemaal ná een kleine zeven uur samen globetrotten in omgekeerde volgorde weer veilig naar huis. Waar een douchebeurt mij weer mens maakte.

Mathieu Simons 11 juli 2015

 

Foto's Albert Echternach en Mathieu Simons